تنظیمات پروکسی VS Code برای افزونه‌ها، CLI و برنامه‌های ترمینال
ویرایشگر، افزونه‌ها، CLI و برنامه‌های ترمینال می‌توانند مسیرهای شبکه متفاوتی داشته باشند. ورود پروکسی ذخیره‌شده را از کلاینتی که درخواست ناموفق را می‌فرستد جدا کنید.
ورود پروکسی ذخیره‌شده در VS Code می‌تواند هم‌زمان با دانلود ناموفق در ترمینال یا یک افزونه وجود داشته باشد. پیش از تغییر حساب ذخیره‌شده، عملیات و فرایندی را که درخواست ناموفق را می‌فرستد مشخص کنید.
شبکه اصلی ویرایشگر
پشتیبانی اصلی پروکسی در VS Code از Chromium می‌آید و معمولاً از تنظیمات شبکه سیستم پیروی می‌کند. این پشتیبانی طرح‌های رایج پروکسی HTTP احراز هویت‌شده را می‌پذیرد و می‌تواند اطلاعات ورود را در مخزن اعتبارنامه سیستم‌عامل به یاد بسپارد. آن مخزن به‌طور خودکار منبع حساب برای هر برنامه‌ای نیست که ویرایشگر اجرا می‌کند.
اگر حساب ذخیره‌شده رد شد، نقطه پایانی و روش اعلام‌شده را بررسی کنید. تنظیمات گواهی، احراز هویت ازدست‌رفته را تأمین نمی‌کند.
افزونه‌ها و درخواست‌های CLI
VS Code تنظیمات قدیمی مانند http.proxy را برای سناریوهای افزونه و CLI مستند می‌کند. نسخه ویرایشگر و رابط شبکه خود افزونه را بررسی کنید: ممکن است از کتابخانه دیگری استفاده کند، فایل اجرایی اجرا کند یا در محیط دیگری اجرا شود.
برنامه‌های ترمینال یکپارچه
npm، Git، pip و فرمان‌های دیگر از تنظیمات پروکسی پشتیبانی‌شده خودشان استفاده می‌کنند. محیط واقعی فرایند را بررسی کنید. یک ترمینال موجود می‌تواند متغیرهای قدیمی را نگه دارد و یک ترمینال راه دور می‌تواند روی ماشین دیگری اجرا شود.
دسترسی به بازار و تحویل فایل‌های افزونه می‌توانند از میزبان‌های متفاوتی استفاده کنند. نام میزبان را در درخواست ناموفق حفظ کنید؛ درخواست موفق فهرست یا ورود، دسترس‌پذیری فایل‌ها را اثبات نمی‌کند.
عملیات، محل فرایند، نقطه پایانی پروکسی و نخستین مرحله ناموفق را بدون اسرار گزارش کنید. این مشاهدات یک 407، خطای TLS یا میزبان تحویل دسترس‌ناپذیر را در کلاینتی که مالک آن است مشخص می‌کند.