Ustawienia proxy w VS Code dla rozszerzeń, CLI i programów terminala
Edytor, rozszerzenia, CLI i programy terminala mogą mieć różne ścieżki sieciowe. Oddziel zapisane logowanie proxy od klienta wykonującego nieudane żądanie.
Zapamiętane logowanie proxy w VS Code może współistnieć z nieudanym pobieraniem w terminalu lub rozszerzeniu. Zanim zmienisz zapisane konto, ustal operację i proces wykonujący nieudane żądanie.
Podstawowa sieć edytora
Podstawowa obsługa proxy w VS Code pochodzi z Chromium i zwykle podąża za ustawieniami sieci systemu. Obsługuje typowe uwierzytelnione schematy proxy HTTP i może zapamiętać dane logowania w magazynie poświadczeń systemu operacyjnego. Ten magazyn nie jest automatycznie źródłem konta dla każdego programu uruchamianego przez edytor.
Jeśli zapamiętane konto zostanie odrzucone, sprawdź punkt końcowy i ogłoszoną metodę. Ustawienia certyfikatu nie dostarczają brakującego uwierzytelniania.
Rozszerzenia i żądania CLI
VS Code dokumentuje przestarzałe ustawienia, takie jak http.proxy, dla scenariuszy rozszerzeń i CLI. Sprawdź wersję edytora i własny interfejs sieciowy rozszerzenia: może ono używać innej biblioteki, uruchamiać plik wykonywalny lub działać w innym środowisku.
Programy w zintegrowanym terminalu
npm, Git, pip i inne polecenia używają własnych obsługiwanych ustawień proxy. Zbadaj rzeczywiste środowisko procesu. Istniejący terminal może zachować stare zmienne, a terminal zdalny może działać na innej maszynie.
Dostęp do rynku i dostarczanie artefaktów rozszerzeń mogą używać różnych hostów. Zachowaj nazwę hosta z nieudanego żądania; udane żądanie katalogu lub logowania nie dowodzi osiągalności artefaktów.
Zgłoś operację, położenie procesu, punkt końcowy proxy i pierwszy nieudany etap, bez sekretów. Te obserwacje lokalizują 407, błąd TLS lub nieosiągalny host dostarczania w kliencie, do którego należy.