Սահմանեք երկու ուղիներն էլ նախաձեռնման պահին՝ օգտագործելով այն IAM նույնականացնողը, որն իրականում տրվել է ծառայությանը․

import java.net.InetSocketAddress;
import java.net.Proxy;
import com.ibm.cloud.sdk.core.http.HttpConfigOptions;

var proxy = new Proxy(
    Proxy.Type.HTTP,
    new InetSocketAddress("proxy.example.net", 8080));

authenticator.setProxy(proxy);

var options = new HttpConfigOptions.Builder()
    .proxy(proxy)
    .build();
service.configureClient(options);

Այստեղ authenticator-ը և service-ը ծրագրի առկա օբյեկտներն են։ Կիրառեք կարգավորումները նախքան թոքենի ստացումը կամ ծառայության հարցումները, սովորական վկայագրի ստուգումը միացված վիճակում։ Այնտեղ, որտեղ ծրագիրը կարող է երկու նպատակակետերի համար օգտագործել հանրային HTTP վերջնակետ, թեկնածու հասցեները հասանելի են HTTP պրոքսիների ցանկում։

Երկու նշանակումները վերաբերում են տարբեր հարցումների։ authenticator.setProxy-ը ծածկում է IAM թոքենի ուղին, service.configureClient-ը պրոքսին կիրառում է ծառայության տրանսպորտի վրա։ Մեկի կարգավորումը չի ստեղծում մյուսի ուղին։

Խափանման դեպքում որոշեք ձախողված հարցումում նշված հոսթը։ Թոքենի հաջող ստացումը խնդիրը սահմանափակում է ծառայության ուղով, սակայն չի ապացուցում, որ այդ ուղին ստացել է իր պրոքսի ընտրանքները։

HttpConfigOptions-ը գալիս է IBM Java SDK Core-ից։ Հին ConversationService օրինակը հարմարեցնելիս օգտագործեք Core փաթեթը և ծրագրի ընտրած ծառայության սերունդը, այլ ոչ թե պատճենեք հին՝ ծառայությանը հատուկ ցանցային դասը։

Առնչվող հոդվածներ