Set báðar leiðirnar upp í byrjanini, við tí IAM-sannpróvara, sum veruliga varð latin tænastuni:

import java.net.InetSocketAddress;
import java.net.Proxy;
import com.ibm.cloud.sdk.core.http.HttpConfigOptions;

var proxy = new Proxy(
    Proxy.Type.HTTP,
    new InetSocketAddress("proxy.example.net", 8080));

authenticator.setProxy(proxy);

var options = new HttpConfigOptions.Builder()
    .proxy(proxy)
    .build();
service.configureClient(options);

Her eru authenticator og service verandi lutir í forritinum. Set stillingarnar í verk, áðrenn token-innheimta ella tænastufyrispurningar byrja, við vanligari váttanarkontroll í gongd. Har sum forritið kann brúka almenna HTTP-endastøð fyri báðum málunum, eru hóskandi adressur í HTTP-proksylistanum.

Tvey uppgávurnar fevna um ymiskar fyrispurningar. authenticator.setProxy fevnir um IAM-token-leiðina; service.configureClient setur proksin á tænastuflutningin. At seta tað eina upp ger ikki leiðina hjá tí øðrum.

Við einum miseydnaðum fyrispurningi, finn vertin, sum er nevndur í honum. Ein tokenn, sum verður fingin, avmarkar trupulleikan til tænastuleiðina; men tað prógvar ikki, at hon fekk proksyvalmøguleikarnar.

HttpConfigOptions kemur frá IBM Java SDK Core. Tá tú umbýtur eitt gamalt ConversationService-dømi, brúka Core-pakkann og tænastuættarliðið, sum forritið hevur valt, í staðin fyri at avrita eina eldri netverksklássu, sum er serlig fyri tænastuna.

Skyldar greinar