Vendosni të dyja rrugët gjatë inicializimit, duke përdorur autentikuesin IAM që i është dhënë në të vërtetë shërbimit:

import java.net.InetSocketAddress;
import java.net.Proxy;
import com.ibm.cloud.sdk.core.http.HttpConfigOptions;

var proxy = new Proxy(
    Proxy.Type.HTTP,
    new InetSocketAddress("proxy.example.net", 8080));

authenticator.setProxy(proxy);

var options = new HttpConfigOptions.Builder()
    .proxy(proxy)
    .build();
service.configureClient(options);

Këtu authenticator dhe service janë objektet ekzistuese të aplikacionit. Aplikoni cilësimet përpara se të fillojë marrja e token-it ose kërkesat e shërbimit, me verifikimin normal të certifikatës të aktivizuar. Kur aplikacioni mund të përdorë një pikë fundore publike HTTP për të dyja destinacionet, adresat kandidate gjenden në listën e përfaqësuesve HTTP.

Të dy caktimet mbulojnë kërkesa të ndryshme. authenticator.setProxy mbulon rrugën e token-it IAM; service.configureClient e zbaton përfaqësuesin në transportin e shërbimit. Konfigurimi i njërës nuk krijon rrugën e tjetrës.

Për një dështim, identifikoni hostin e përmendur në kërkesën që dështoi. Marrja e suksesshme e token-it e kufizon problemin në rrugën e shërbimit; nuk vërteton që ajo rrugë i mori opsionet e përfaqësuesit.

HttpConfigOptions vjen nga IBM Java SDK Core. Kur përshtatni një shembull të vjetër ConversationService, përdorni paketën Core dhe gjeneratën e shërbimit të zgjedhur nga aplikacioni, në vend që të kopjoni një klasë më të vjetër rrjeti specifike për shërbimin.

Artikuj të ngjashëm