Ein proxy endrar IP-adressa nettstaden ser, ikkje ei MAC-adresse i HTTP
Skil mellom maskinvareadresseringa til den lokale lenkja og kjelde-IP-en ein ekstern nettstad ser gjennom ein proxy.
MAC-adressa til ein nettverksadapter høyrer til kommunikasjonen på den lokale lenkja. Ho er ikkje eit vanleg felt i ein HTTP-førespurnad som reiser uendra over internett.
Når ein applikasjon brukar ein videresendingsproxy, opnar proxyen sambandet mot målet. Nettstaden ser kjelde-IP-en til det sambandet. Han mottek ikkje den opphavlege Ethernet-ramma di berre fordi proxyen sende HTTP-utvekslinga vidare.
På ditt lokale nettverk vel operativsystemet framleis eit grensesnitt og den lenkjelagsadresseringa som trengst for å nå neste hopp. Det er eit anna omfang enn det nettstaden ser.
Grensesnittvalet i curl kan påverke kva lokalt grensesnitt eller kjelde som vert brukt der plattformen støttar det. Det gjer ikkje ei MAC-adresse til ein HTTP-kjeldeidentitet og garanterer ikkje ei anna offentleg utgangsadresse.
Ein applikasjon kan eksplisitt sende einingidentifikatorar som data. Ein slik verdi ville vere applikasjonsinnhald, skilt frå den normale åtferda til IP-ruting og proxying. Å byte proxy slettar ikkje informasjon som applikasjonen med vilje tek med.