Wprowadzenie proxy Remminy do jej sandboksa Flatpak

Przekazanie konfiguracji proxy procesowi Remminy wewnątrz Flatpaka zamiast zakładania, że export w terminalu dotarł do aplikacji uruchomionej z pulpitu.

Export w terminalu może być całkowicie poprawny, a mimo to nieobecny w procesie Remminy uruchomionym z pulpitu. W instalacji Flatpak sprawdź własne environment override aplikacji.

Flatpak udostępnia powierzchnię konfiguracji dla każdego użytkownika i każdej aplikacji. Przykład dla punktu końcowego proxy HTTP:

flatpak override --user --env=https_proxy=http://proxy.example:8080 org.remmina.Remmina

Użyj rzeczywistego ID zainstalowanej aplikacji i protokołu obsługiwanego przez punkt końcowy. Nazwa zmiennej opisuje ustawienie używane przez bibliotekę sieciową; nie wymaga, aby wartość zaczynała się od https://.

Implementacja proxy w FreeRDP odczytuje https_proxy i HTTPS_PROXY, gdy jawny typ proxy nie został jeszcze wybrany. Build Remminy i typ połączenia muszą rzeczywiście korzystać z tej ścieżki. Profile SSH, VNC i RDP nie są trzema wymiennymi konsumentami.

Całkowicie zamknij istniejącą aplikację przed uruchomieniem jej z nowym override. Zapisanie override nie nadpisuje procesu, który już działa w sandboksie.

Aby usunąć właśnie ten override, Flatpak obsługuje również:

flatpak override --user --unset-env=https_proxy org.remmina.Remmina

Trzymaj dane logowania poza współdzielonym wyjściem poleceń. Override aplikacji to konfiguracja, nie sejf haseł. Jeśli TCP dociera do proxy, ale połączenie z pulpitu nadal zawodzi, zachowaj wybrany profil, transport i odpowiedź proxy; zmiana kolejnych exportów w powłoce hosta nie naprawi błędu protokołu ani autoryzacji wewnątrz tego połączenia.

Powiązane artykuły