API partnera może wymagać, aby żądania pochodziły ze znanego źródłowego adresu IP, podczas gdy wywołująca je aplikacja Heroku działa na zmiennych dynos. Istniejąca integracja Proximo zapewnia ścieżkę wychodzącą przez przypisany statyczny adres.

dyno’s API client → Proximo gateway → partner API
                         assigned source IP

Przypisany adres wyjściowy to ten, który powinien znajdować się na liście dozwolonych źródeł partnera. PROXIMO_URL identyfikuje punkt końcowy proxy i poświadczenia, których aplikacja używa do wejścia na tę ścieżkę; nie jest to publiczny adres URL witryny aplikacji.

Zastosuj trasę do procesu wykonującego wywołanie

Proces internetowy i proces roboczy w tle mogą wykonywać osobne żądania API. Skonfiguruj każdego wymaganego konsumenta przez jego obsługiwaną integrację proxy. Kierowanie jednego procesu nie dowodzi, że każdy inny proces korzysta z bramy.

W przypadku aplikacji JVM użyj odpowiedniej natywnej konfiguracji klienta HTTP lub SOCKS oraz obsługiwanego przez dostawcę sposobu uwierzytelniania. Nie wnioskuj o zgodności z Javą z przykładu wrappera napisanego dla innego środowiska uruchomieniowego.

Utrzymuj żądania przychodzące na trasie aplikacji

Dokumentacja Proximo dla Heroku wyraźnie stwierdza, że nie zapewnia dostępu przychodzącego do aplikacji. Klienci docierający do aplikacji internetowej nadal korzystają z jej skonfigurowanej nazwy hosta Heroku i routingu.

Użyj adresu URL aplikacji, aby sprawdzić dostęp internetowy przychodzący. Użyj dowodów z żądań otrzymanych przez partnera, aby sprawdzić wychodzący adres źródłowy. Oczekiwanie, że statyczny adres IP proxy będzie obsługiwał aplikację, łączy te dwa kierunki w funkcję, której usługa wychodząca nie zapewnia.

Powiązane artykuły