Wynik PAC nazywa zarówno proxy, jak i protokół. Jeśli Twoje wdrożenie Firefoksa wymaga SOCKS5, wskaż to w zwracanej wartości:

return "SOCKS5 proxy.example:1080";

Jeśli zasada PAC używa publicznych punktów końcowych, wybieraj kandydatów z listy proxy SOCKS5 i zachowaj jawny wynik SOCKS5. Ogólny znacznik SOCKS ma historię zgodności. Nie jest to przenośna instrukcja, którą każda przeglądarka musi interpretować jako najnowszą wersję SOCKS.

W badanej tutaj implementacji Firefoksa parser PAC przypisuje jawny SOCKS5 do dostawcy gniazd w wersji 5 i żąda rozwiązywania nazwy hosta docelowego po stronie serwera. Ręczna konfiguracja proxy podąża osobną ścieżką ustawień. Dlatego nazwy preferencji z ręcznej konfiguracji nie należy traktować jako uniwersalnego wyjaśnienia każdego wyniku PAC.

Zapisz w rekordzie dokładną wersję przeglądarki, wczytany skrypt PAC i zwrócony znacznik. Skrypt, który edytowałeś, niekoniecznie jest tym, który pobrał klient, a inna trasa zwrócona dla jednego hosta może zmienić obserwację.

Dotyczy to nazwy celu powiązanej z wybraną trasą SOCKS. Klient nadal musi dotrzeć do punktu końcowego proxy, a inne aplikacje zachowują własne zachowanie DNS. Nie zamieniaj jednego poprawnego wyniku PAC w twierdzenie, że wszystkie wyszukiwania w całym urządzeniu odbywają się teraz zdalnie.

Gdy konfiguracja musi obsługiwać kilka przeglądarek, sprawdź ich udokumentowane wsparcie dla znaczników PAC, zamiast przenosić szczegół poziomu kodu źródłowego Firefoksa do innej implementacji.

Powiązane artykuły