Edytowałeś plik PAC. Czy przeglądarka pobrała go ponownie?
Zapisanie skryptu proxy na jego serwerze nie dowodzi, że przeglądarka zastąpiła swoją konfigurację w pamięci podręcznej. Sprawdź pobranie, zanim zaczniesz debugować nową regułę.
Zmieniasz plik PAC z proxy A na proxy B, zapisujesz go i ponownie ładujesz stronę. Strona nadal widzi proxy A. Zanim ponownie zmienisz regułę, sprawdź, czy przeglądarka w ogóle pobrała nowy skrypt.
Ponowne załadowanie strony i pobranie PAC to dwie różne operacje. Klient może zachować skrypt niezależnie od oglądanej strony. Już nawiązane połączenie dodaje kolejny powód, dla którego następna widoczna aktywność może nie pokazywać nowej decyzji routingu.
Szukaj żądania PAC
Użyj dziennika dostępu serwera konfiguracji i dostępnej diagnostyki sieciowej klienta. Zidentyfikuj dokładny adres URL PAC, odpowiedź i wersję dostarczonego skryptu. Plik edytowany w jednym katalogu może współistnieć z innym plikiem serwowanym przez aktywny host sieciowy.
Chromium dokumentuje własne zachowanie pamięci podręcznej i ponownego pobierania PAC. Inni klienci mają własne reguły. Unikaj zamieniania starej anegdoty „uruchom ponownie przeglądarkę” w uniwersalny interwał odświeżania.
Nadaj porównaniu znaczenie
Jeśli właściwa jest kontrolowana nowa sesja przeglądarki, użyj obsługiwanego mechanizmu konfiguracji i potwierdź pobranie, zamiast polegać wyłącznie na ekranie ustawień. Pamiętaj, że zamknięcie okna nie zawsze kończy wszystkie procesy przeglądarki.
Gdy wiadomo, że nowy skrypt został załadowany, sprawdź jego wynik dla miejsca docelowego. Dopiero potem badaj ponowne użycie połączenia lub adres wyjściowy usługi proxy. Te późniejsze etapy nie mogą wyjaśnić edycji PAC, której klient nigdy nie otrzymał.