Dodanie "proxy" do uprawnień rozszerzenia nie zamienia JavaScriptu witryny w kod rozszerzenia.

Sprawdź, gdzie faktycznie działa instrukcja, która zawodzi. Zwykła strona, wstrzyknięty skrypt strony, skrypt zawartości oraz strona lub service worker należące do rozszerzenia mają różny dostęp do API. Ponowne wczytanie strony nie jest niezawodnym sposobem ustalenia tej granicy.

Umieść uprzywilejowaną operację proxy w obsługiwanym kontekście rozszerzenia i w razie potrzeby komunikuj się przez udokumentowany mechanizm komunikatów rozszerzenia. Rozszerzenie nadal potrzebuje odpowiedniego uprawnienia.

Utrzymuj tę operację w wąskim zakresie. Skrypt zawartości nie powinien przekazywać dowolnych żądań z jakiejkolwiek witryny, aby rekonfigurować proxy przeglądarki bez własnej walidacji rozszerzenia i bez celu widocznego dla użytkownika.

Jeśli API istnieje, ale ustawienie nie działa, to inny problem: sprawdź błędy asynchroniczne, zakres i rzeczywistą kontrolę. Niezdefiniowany obiekt API wskazuje najpierw na dostępność i kontekst wykonania, a nie na to, czy zdalny adres IP proxy przyjmuje połączenia.

Powiązane artykuły