Engadir "proxy" aos permisos dunha extensión non converte o JavaScript dun sitio web en código de extensión.

Comproba onde se executa realmente a instrución que falla. Unha páxina normal, un script de páxina inxectado, un script de contido e unha páxina ou un service worker propiedade da extensión teñen distinto acceso á API. Recargar a páxina non é unha forma fiable de identificar ese límite.

Coloca a operación privilexiada de proxy nun contexto de extensión compatible e, cando sexa necesario, comunícate mediante o mecanismo de mensaxería documentado da extensión. A extensión segue necesitando o permiso adecuado.

Mantén esa operación cun alcance estreito. Un script de contido non debería retransmitir solicitudes arbitrarias de calquera sitio web para reconfigurar o proxy do navegador sen a validación propia da extensión e sen unha finalidade visible para o usuario.

Se a API existe pero o axuste non surte efecto, ese é outro problema: revisa os erros asíncronos, o alcance e o control efectivo. Un obxecto API indefinido apunta primeiro á dispoñibilidade e ao contexto de execución, non a se a IP do proxy remoto acepta conexións.

Artigos relacionados