Përdorni fazën e kërkesës së dështuar për të zgjedhur burimin e konfigurimit:

ProcesiHyrja e përfaqësuesit për t'u kontrolluar
VS Code dhe nënproceset e largëta përkatëseremoteEnv në devcontainer.json
Mjedisi i ekzekutimit të të gjithë kontejneritcontainerEnv për konfigurimin e imazhit/Dockerfile; mjedisi i shërbimit për Compose
Dockerfile RUNArgumentet e ndërtimit përmes përfaqësuesit, përfshirë përfaqësuesit parazgjedhur të klientit Docker
Shkarkimi i imazhit bazëKonfigurimi i daljes së demonit Docker

Për rreshtin e parë, bashkoni një fragment si ky:

"remoteEnv": {
  "HTTP_PROXY": "http://proxy.example:8080",
  "HTTPS_PROXY": "http://proxy.example:8080"
}

Shkarkuesi duhet t'i mbështesë këto variabla; përdorni emra me shkronja të vogla kur kërkohet. Për shkarkimet publike të lejuara, lista e përfaqësuesve HTTP ofron kandidatë për këto URL remoteEnv. Rindërtoni ose rihapni përmes ciklit të jetës së Dev Containers pas ndryshimit.

Mjedisi i ekzekutimit remoteEnv vjen shumë vonë për një ndërtim të mëparshëm ose shkarkim imazhi. Shmangni mbajtjen e kredencialeve personale të përfaqësuesit në shtresat e imazhit me ENV.

Pika fundore duhet të jetë gjithashtu e arritshme nga kontejneri. localhost nënkupton atë kontejner; një përfaqësues pritës kërkon adresën që ekspozon platforma Docker e zgjedhur dhe një dëgjues të arritshëm. host.docker.internal në Desktop nuk është një ndërfaqe universale Linux.

Artikuj të ngjashëm