VS Code Dev Containers: تنظیمات پروکسی برای ساخت و اجرا
remoteEnv زیرفرایندهای VS Code را پوشش میدهد؛ محیط اجرای سراسری، ورودیهای ساخت Dockerfile و کشیدن تصاویر پایه صاحبان متفاوتی دارند.
از مرحلهٔ درخواست ناموفق برای انتخاب منبع پیکربندی استفاده کنید:
| فرایند | ورودی پروکسی که باید بررسی شود |
|---|---|
| VS Code و زیرفرایندهای راهدور مرتبط | remoteEnv در devcontainer.json |
| محیط اجرای کل کانتینر | containerEnv برای راهاندازی تصویر/Dockerfile؛ محیط سرویس برای Compose |
| Dockerfile RUN | آرگومانهای ساخت پروکسی، شامل پیشفرضهای پروکسی کلاینت Docker |
| کشیدن تصویر پایه | پیکربندی خروجی دیمن Docker |
برای سطر اول، قطعهای مانند این را ادغام کنید:
"remoteEnv": {
"HTTP_PROXY": "http://proxy.example:8080",
"HTTPS_PROXY": "http://proxy.example:8080"
}دانلودکننده باید این متغیرها را پشتیبانی کند؛ در صورت نیاز از نامهای حروف کوچک استفاده کنید. برای دانلودهای عمومی مجاز، فهرست پروکسی HTTP نامزدهایی برای این نشانیهای remoteEnv فراهم میکند. پس از تغییر، از طریق چرخهٔ حیات Dev Containers دوباره بسازید یا باز کنید.
محیط اجرا remoteEnv برای ساخت قبلی یا کشیدن تصویر خیلی دیر است. از نگهداشتن اعتبارنامههای پروکسی شخصی در لایههای تصویر با ENV خودداری کنید.
نقطهٔ پایانی نیز باید از کانتینر قابل دسترسی باشد. localhost یعنی همان کانتینر؛ پروکسی میزبان به نشانیای که پلتفرم Docker انتخابی افشا میکند و شنوندهٔ قابل دسترس نیاز دارد. host.docker.internal در Desktop رابط عمومی Linux نیست.