دور زدن پروکسی Mercurial: چرا ممکن است http_proxy.no نادیده گرفته شود

یک پروکسی Mercurial می‌تواند برای مخزن‌های بیرونی پیش‌فرض بماند در حالی که میزبان‌های داخلی مستقیم می‌روند. برای یک مسیر HTTP عمومی، میزبان و پورت را از فهرست پروکسی HTTP برای نقطه پایانی پیش‌فرض انتخاب کنید:

[http_proxy]
host = proxy.example:8080
no = hg.internal.example,localhost
always = false

مقدار no فهرستی از نام میزبان‌ها با جداکننده ویرگول است. Mercurial مستند می‌کند که always=true استفاده از پروکسی را حتی برای localhost و ورودی‌های آن فهرست اجباری می‌کند. بنابراین افزودن یک میزبان به no در حالی که آن بازنویسی حفظ شود می‌تواند مسیر آن را بدون تغییر بگذارد.

برای یک فراخوانی، مقادیر مربوطه را بدون بازنویسی پیکربندی بازنویسی کنید:

hg --config http_proxy.always=false    --config http_proxy.no=hg.internal.example incoming

مسیر پیش‌فرض پیکربندی‌شده مخزن باید واقعاً همان میزبان را نام ببرد. این نمونه مقدار no را برای فرمان جایگزین می‌کند؛ اگر آن فراخوانی به ورودی‌های لازم دیگری هم نیاز دارد، آن‌ها را اضافه کنید.

وقتی پیکربندی کاربر، مخزن و سامانه با هم اختلاف دارند از hg config --source برای یافتن تنظیمات مؤثر استفاده کنید. پیش از به اشتراک گذاشتن آن خروجی، گذرواژه‌ها را حذف کنید.

این کنترل‌ها برای دسترسی مبتنی بر وب به مخزن اعمال می‌شوند. مخزن ssh:// از انتقال دیگری استفاده می‌کند. مسیریابی مستقیم HTTP نیز هنوز به یک مسیر شبکه و به اعتبارنامه‌های خود مخزن نیاز دارد.