Gå utanom Mercurial-proxyen: kvifor http_proxy.no kan bli ignorert

Ein Mercurial-proxy kan bli verande standarden for eksterne repositorium medan interne vertar går direkte. For ein offentleg HTTP-rute vel du vert og port frå HTTP-proxylista for standardendepunktet:

[http_proxy]
host = proxy.example:8080
no = hg.internal.example,localhost
always = false

Verdien no er ei kommaåtskild liste med vertsnamn. Mercurial dokumenterer always=true som å tvinge proxybruk også for localhost og oppføringane på den lista. Å leggje ein vert til no medan denne overstyringa blir halden kan difor la ruta hans vere uendra.

For éi køyring kan dei relevante verdiane overstyrast utan å skrive om konfigurasjonen:

hg --config http_proxy.always=false    --config http_proxy.no=hg.internal.example incoming

Den konfigurerte standardstien til repositoriet må faktisk nemne den verten. Dette dømet erstattar no-verdien for kommandoen; ta med andre nødvendige oppføringar om den køyringa også treng dei.

Bruk hg config --source for å finne dei verknadsfulle innstillingane når brukar-, repositorie- og systemkonfigurasjon er usamde. Fjern passord før du deler den utskrifta.

Desse kontrollane gjeld for nettbasert repositorietilgang. Eit ssh://-repositorium brukar ein annan transport. Direkte HTTP-ruting treng framleis ein nettverkssti og repositoriet sine eigne påloggingsdata.