Абыход проксі Mercurial: чаму http_proxy.no можа ігнаравацца

Трымайце ўнутраныя хасты сховішчаў Mercurial напрамую праз http_proxy.no і праверце пераазначэнне always, перш чым змяняць канчатковы пункт.

Проксі Mercurial можа заставацца прадвызначаным для знешніх сховішчаў, а ўнутраныя хасты ідуць напрамую. Для публічнага HTTP-маршруту выберыце хост і порт са спісу HTTP-проксі для прадвызначанага канчатковага пункта:

[http_proxy]
host = proxy.example:8080
no = hg.internal.example,localhost
always = false

Значэнне no — гэта спіс імёнаў хастоў праз коску. Mercurial дакументуе always=true як прымусовае выкарыстанне проксі нават для localhost і запісаў у гэтым спісе. Таму даданне хоста ў no з захаваннем гэтага пераазначэння можа пакінуць яго маршрут нязменным.

Для аднаго выкліку пераазначце патрэбныя значэнні, не перапісваючы канфігурацыю:

hg --config http_proxy.always=false    --config http_proxy.no=hg.internal.example incoming

Наладжаны прадвызначаны шлях сховішча павінен сапраўды называць гэты хост. Гэты прыклад замяняе значэнне no для каманды; дадайце іншыя патрэбныя запісы, калі яны таксама патрэбны гэтаму выкліку.

Выкарыстайце hg config --source, каб знайсці дзеючыя налады, калі канфігурацыі карыстальніка, сховішча і сістэмы разыходзяцца. Перад публікацыяй гэтага вываду выдаліце паролі.

Гэтыя элементы кіравання тычацца доступу да сховішчаў праз вэб. Сховішча ssh:// выкарыстоўвае іншы транспарт. Прамы HTTP-маршрут па-ранейшаму патрабуе сеткавага шляху і ўласных уліковых даных сховішча.

Падобныя артыкулы