Mercurial ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਬਾਈਪਾਸ: http_proxy.no ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

Mercurial ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਬਾਹਰੀ ਰਿਪੋਜ਼ਟਰੀਆਂ ਲਈ ਡਿਫ਼ਾਲਟ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੋਸਟ ਸਿੱਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਨਤਕ HTTP ਮਾਰਗ ਲਈ ਡਿਫ਼ਾਲਟ endpoint ਲਈ HTTP ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਸੂਚੀ ਤੋਂ ਹੋਸਟ ਅਤੇ ਪੋਰਟ ਚੁਣੋ:

[http_proxy]
host = proxy.example:8080
no = hg.internal.example,localhost
always = false

no ਮੁੱਲ ਕਾਮੇ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਹੋਸਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ। Mercurial always=true ਨੂੰ localhost ਅਤੇ ਉਸ ਸੂਚੀ ਦੀਆਂ ਐਂਟਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਵਰਤੋਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਨ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ no ਵਿੱਚ ਹੋਸਟ ਜੋੜ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਓਵਰਰਾਈਡ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਮਾਰਗ ਨਾ-ਬਦਲਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੌਨਫਿਗਰੇਸ਼ਨ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖੇ ਬਿਨਾਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੁੱਲ ਓਵਰਰਾਈਡ ਕਰੋ:

hg --config http_proxy.always=false    --config http_proxy.no=hg.internal.example incoming

ਰਿਪੋਜ਼ਟਰੀ ਦਾ ਕੌਨਫਿਗਰ ਕੀਤਾ ਡਿਫ਼ਾਲਟ ਮਾਰਗ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਹੋਸਟ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਦਾਹਰਨ ਕਮਾਂਡ ਲਈ no ਮੁੱਲ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਸ ਰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਐਂਟਰੀਆਂ ਵੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ।

ਜਦੋਂ ਵਰਤੋਂਕਾਰ, ਰਿਪੋਜ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਸਿਸਟਮ ਕੌਨਫਿਗਰੇਸ਼ਨ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਲੱਭਣ ਲਈ hg config --source ਵਰਤੋ। ਉਹ ਆਉਟਪੁੱਟ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਸਵਰਡ ਹਟਾਓ।

ਇਹ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵੈੱਬ-ਆਧਾਰਿਤ ਰਿਪੋਜ਼ਟਰੀ ਪਹੁੰਚ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ssh:// ਰਿਪੋਜ਼ਟਰੀ ਹੋਰ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਵਰਤਦੀ ਹੈ। ਸਿੱਧੀ HTTP ਰੂਟਿੰਗ ਲਈ ਵੀ ਅਜੇ ਵੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਮਾਰਗ ਅਤੇ ਰਿਪੋਜ਼ਟਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੈਡੈਂਸ਼ੀਅਲ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।