Elusión do proxy de Mercurial: por que http_proxy.no pode ignorarse

Mantén os hosts internos de Mercurial directos mediante http_proxy.no e revisa a anulación always antes de cambiar o punto de conexión.

Un proxy de Mercurial pode seguir a ser o predeterminado para os repositorios externos mentres os hosts internos van directos. Para unha ruta HTTP pública, escolle o host e o porto da lista de proxies HTTP para o punto de conexión predeterminado:

[http_proxy]
host = proxy.example:8080
no = hg.internal.example,localhost
always = false

O valor no é unha lista de nomes de host separados por comas. Mercurial documenta always=true como forzar o uso do proxy mesmo para localhost e as entradas desa lista. Por iso, engadir un host a no mantendo esa anulación pode deixar a súa ruta sen cambios.

Para unha soa invocación, anula os valores relevantes sen reescribir a configuración:

hg --config http_proxy.always=false    --config http_proxy.no=hg.internal.example incoming

A ruta predeterminada configurada do repositorio debe nomear realmente ese host. Este exemplo substitúe o valor no para o comando; inclúe outras entradas necesarias se esa invocación tamén as require.

Usa hg config --source para localizar os axustes efectivos cando a configuración de usuario, do repositorio e do sistema non coinciden. Elimina os contrasinais antes de compartir esa saída.

Estes controis aplícanse ao acceso a repositorios baseado na web. Un repositorio ssh:// usa outro transporte. O enrutamento HTTP directo tamén segue necesitando unha ruta de rede e as credenciais propias do repositorio.

Artigos relacionados