Að fara fram hjá Mercurial-milliþjóni: hvers vegna http_proxy.no gæti verið hunsað

Haltu innri hýslum Mercurial-geymslna beinum í gegnum http_proxy.no og athugaðu always-yfirskriftina áður en þú breytir endapunktinum.

Mercurial-milliþjónn getur verið sjálfgefinn fyrir ytri geymslur á meðan innri hýslar fara beint. Fyrir opinbera HTTP-leið skaltu velja hýsilinn og portið úr HTTP-milliþjónalistanum fyrir sjálfgefna endapunktinn:

[http_proxy]
host = proxy.example:8080
no = hg.internal.example,localhost
always = false

no-gildið er kommuaðskilinn listi hýslaheita. Mercurial skjalfestir always=true sem að þvinga milliþjónanotkun jafnvel fyrir localhost og færslur á þeim lista. Því getur það að bæta hýsli við no og halda þeirri yfirskrift látið leið þess vera óbreytta.

Fyrir eina keyrslu skaltu yfirskrifa viðeigandi gildi án þess að endurskrifa stillingarnar:

hg --config http_proxy.always=false    --config http_proxy.no=hg.internal.example incoming

Skilgreind sjálfgefna slóð geymslunnar verður raunverulega að nefna þann hýsil. Þetta dæmi kemur í stað no-gildisins fyrir skipunina; hafðu með aðrar nauðsynlegar færslur ef sú keyrsla þarf þær líka.

Notaðu hg config --source til að finna virku stillingarnar þegar stillingar notanda, geymslu og kerfis eru ósammála. Fjarlægðu lykilorð áður en þú deilir þeirri úttak.

Þessar stýringar eiga við um vefbyggðan aðgang að geymslum. ssh://-geymsla notar aðra flutningsleið. Bein HTTP-leiðsögn þarf enn netleið og eigin auðkenni geymslunnar.

Tengdir greinar