Mercuriaal-proxy-omseiling: waarom http_proxy.no geïgnoreer kan word

Hou interne Mercuriaal-bewaarplekke direk deur http_proxy.no en kontroleer die always-oorheersing voordat jy die eindpunt verander.

’n Mercuriaal-proxy kan die verstek bly vir eksterne bewaarplekke terwyl interne gashere direk gaan. Vir ’n publieke HTTP-roete kies jy die gasheer en poort uit die HTTP-proxylys vir die verstek-eindpunt:

[http_proxy]
host = proxy.example:8080
no = hg.internal.example,localhost
always = false

Die no-waarde is ’n komma-geskeide gasheernaamlys. Mercuriaal dokumenteer always=true as die forseer van proxygebruik selfs vir localhost en inskrywings in daardie lys. Om ’n gasheer by no te voeg terwyl daardie oorheersing behoue bly, kan dus sy roete onveranderd laat.

Vir een aanroep kan jy die betrokke waardes oorheers sonder om die konfigurasie te herskryf:

hg --config http_proxy.always=false    --config http_proxy.no=hg.internal.example incoming

Die bewaarplek se gekonfigureerde verstekpad moet daardie gasheer werklik noem. Hierdie voorbeeld vervang die no-waarde vir die opdrag; sluit ander vereiste inskrywings in as daardie aanroep dit ook nodig het.

Gebruik hg config --source om die effektiewe instellings op te spoor wanneer gebruikers-, bewaarplek- en stelselkonfigurasie verskil. Verwyder wagwoorde voordat jy daardie uitset deel.

Hierdie beheermaatreëls geld vir webgebaseerde bewaarplektoegang. ’n ssh://-bewaarplek gebruik ’n ander vervoer. Direkte HTTP-roetering benodig ook steeds ’n netwerkpad en die bewaarplek se eie geloofsbriewe.

Verwante artikels