مترجم ناهمگام googletrans نشانی پروکسی می‌پذیرد

Translator ناهمگام googletrans یک آرگومان یگانه proxy ارائه می‌دهد و آن را به AsyncClient در HTTPX می‌سپارد:

import asyncio
from googletrans import Translator

async def main():
    async with Translator(proxy='http://proxy.example:8080') as translator:
        translated = await translator.translate('Bonjour', dest='en')
        print(translated.text)

asyncio.run(main())

زمینه ناهمگام کلاینت HTTP زیرین را می‌بندد. فراخوانی translate بدون انتظار برای آن به شکل دیگری از API تعلق دارد و این عملیات ناهمگام را انجام نمی‌دهد.

نشانی پروکسی می‌تواند به یک شنونده معمولی HTTP اشاره کند، هرچند نقطه پایانی ترجمه از HTTPS استفاده می‌کند. برای یک آزمون مجاز با متن غیرحساس، فهرست پروکسی HTTP نامزدهای نقطه پایانی عمومی را فراهم می‌کند. اگر حساب پروکسی لازم باشد، از اطلاعات کاربری به‌درستی رمزگذاری‌شده همان نشانی یا پیکربندی پروکسی پشتیبانی‌شده در HTTPX استفاده می‌شود.

نمونه‌های قدیمی نگاشت‌های proxies را با اشیای داخلی httpcore.SyncHTTPProxy می‌فرستادند. آن‌ها به رابط‌های قدیمی googletrans و httpcore وابسته‌اند. آن‌ها را با این سازنده ناهمگام عمومی ترکیب نکنید.

googletrans یک رابط وب Google Translate را پیاده‌سازی می‌کند؛ بسته و مدل احراز هویت آن با SDK رسمی Google Cloud Translation متفاوت است. پیش از اعمال پیکربندی پروکسی، تأیید کنید که برنامه در واقع کدام کلاینت را وارد می‌کند.