Ο ασύγχρονος Translator του googletrans εκθέτει ένα μοναδικό όρισμα proxy και το περνά στον AsyncClient του HTTPX:

import asyncio
from googletrans import Translator

async def main():
    async with Translator(proxy='http://proxy.example:8080') as translator:
        translated = await translator.translate('Bonjour', dest='en')
        print(translated.text)

asyncio.run(main())

Το ασύγχρονο περιβάλλον κλείνει τον υποκείμενο πελάτη HTTP. Η κλήση του translate χωρίς αναμονή ανήκει σε άλλη μορφή API και δεν εκτελεί αυτή την ασύγχρονη λειτουργία.

Το URL του διακομιστή μεσολάβησης μπορεί να δείχνει σε έναν συνηθισμένο ακροατή HTTP, παρόλο που το τελικό σημείο μετάφρασης χρησιμοποιεί HTTPS. Για μια επιτρεπτή δοκιμή με μη ευαίσθητο κείμενο, η λίστα διακομιστών μεσολάβησης HTTP παρέχει δημόσιους υποψήφιους τελικούς κόμβους. Όταν απαιτείται λογαριασμός διακομιστή μεσολάβησης, χρησιμοποιούνται οι σωστά κωδικοποιημένες πληροφορίες χρήστη αυτού του URL ή η υποστηριζόμενη διαμόρφωση διακομιστή μεσολάβησης του HTTPX.

Παλαιότερα παραδείγματα περνούσαν αντιστοιχίσεις proxies με εσωτερικά αντικείμενα httpcore.SyncHTTPProxy. Αυτά εξαρτώνται από παλαιότερες διεπαφές googletrans και httpcore. Μην τα συνδυάζετε με αυτόν τον δημόσιο ασύγχρονο κατασκευαστή.

Το googletrans υλοποιεί μια διαδικτυακή διεπαφή του Google Translate· είναι διαφορετικό πακέτο και μοντέλο ελέγχου ταυτότητας από το επίσημο Google Cloud Translation SDK. Επιβεβαιώστε ποιον πελάτη εισάγει πραγματικά η εφαρμογή πριν εφαρμόσετε τη διαμόρφωση του διακομιστή μεσολάβησης.

Σχετικά άρθρα