Den asynkrone googletrans-omsetjaren godtek ein proxy-URL

Den asynkrone Translator-en i googletrans eksponerer eitt enkelt proxy-argument og sender det vidare til AsyncClient-en i HTTPX:

import asyncio
from googletrans import Translator

async def main():
    async with Translator(proxy='http://proxy.example:8080') as translator:
        translated = await translator.translate('Bonjour', dest='en')
        print(translated.text)

asyncio.run(main())

Den asynkrone konteksten lukkar den underliggjande HTTP-klienten. Å kalle translate utan å avvente det høyrer til ei anna API-form og utfører ikkje denne asynkrone operasjonen.

Proxy-URL-en kan peike på ein vanleg HTTP-lyttar sjølv om omsetjingsendepunktet brukar HTTPS. For ein tillaten test med ikkje-sensitiv tekst leverer HTTP-proxylista offentlege endepunktkandidatar. Når ein proxy-konto trengst, vert den aktuelle URL-en sin korrekt koda brukarinformasjon eller den støtta proxy-konfigurasjonen til HTTPX brukt.

Eldre døme sende proxies-tilordningar med interne httpcore.SyncHTTPProxy-objekt. Dei er avhengige av eldre googletrans- og httpcore-grensesnitt. Ikkje kombiner dei med denne offentlege asynkrone konstruktøren.

googletrans implementerer eit Google Translate-nettgrensesnitt; det er ein annan pakke og autentiseringsmodell enn den offisielle Google Cloud Translation SDK. Stadfest kva klient applikasjonen faktisk importerer før du brukar proxy-konfigurasjonen.