Den asynchrone googletrans-Iwwersetzer akzeptéiert eng Proxy-URL

Benotzt deen eenzegen proxy-Konstruktorargument um asynchrone Translator vu googletrans a schléisst säin HTTPX-Client mat engem asynchrone Kontextmanager.

Den asynchrone Translator vu googletrans bitt een eenzegen proxy-Argument a gëtt en un den AsyncClient vun HTTPX weider:

import asyncio
from googletrans import Translator

async def main():
    async with Translator(proxy='http://proxy.example:8080') as translator:
        translated = await translator.translate('Bonjour', dest='en')
        print(translated.text)

asyncio.run(main())

Den asynchrone Kontext schléisst den ënnerleeënde HTTP-Client. Translate ze ruffen ouni drop ze waarden gehéiert zu enger anerer API-Form an ënnerhëlt dës asynchron Operatioun net.

D'Proxy-URL kann en normale HTTP-Listener nennen, och wann den Iwwersetzungsendpunkt HTTPS benotzt. Fir en erlaabten Test mat net-sensibelen Text liwwert d'HTTP-Proxy-Lëscht ëffentlech Endpunktkandidaten. Wann e Proxy-Konto noutwenneg ass, gëtt déi richteg kodéiert Benotzerinformatioun vun där URL oder dem HTTPX seng ënnerstëtzt Proxy-Konfiguratioun benotzt.

Méi al Beispiller hunn proxies-Mappings iwwerginn, déi intern httpcore.SyncHTTPProxy-Objete enthalen. Déi hänken vun eelere googletrans- an httpcore-Schnittstellen of. Kombinéiert se net mat dësem ëffentlechen asynchrone Konstruktor.

googletrans implementéiert eng Google Translate-Webschnittstell; et ass en anere Paket an en anert Authentifikatiounsmodell wéi den offiziellen Google Cloud Translation SDK. Bestätegt, wéi ee Client d'Applikatioun tatsächlech importéiert, ier Dir hir Proxy-Konfiguratioun applizéiert.

Ähnlech Artikelen