Asynchroniczny Translator w googletrans udostępnia pojedynczy argument proxy i przekazuje go do AsyncClient z HTTPX:

import asyncio
from googletrans import Translator

async def main():
    async with Translator(proxy='http://proxy.example:8080') as translator:
        translated = await translator.translate('Bonjour', dest='en')
        print(translated.text)

asyncio.run(main())

Kontekst asynchroniczny zamyka bazowego klienta HTTP. Wywołanie translate bez oczekiwania należy do innego kształtu API i nie wykonuje tej asynchronicznej operacji.

Adres URL proxy może wskazywać zwykłego nasłuchującego HTTP, mimo że punkt końcowy tłumaczenia używa HTTPS. Do dozwolonego testu z niepoufnym tekstem lista proxy HTTP dostarcza publiczne kandydatury punktów końcowych. Gdy wymagane jest konto proxy, używa się poprawnie zakodowanych danych użytkownika tego adresu lub obsługiwanej konfiguracji proxy w HTTPX.

Starsze przykłady przekazywały mapowania proxies zawierające wewnętrzne obiekty httpcore.SyncHTTPProxy. Zależą one od starszych interfejsów googletrans i httpcore. Nie łącz ich z tym publicznym asynchronicznym konstruktorem.

googletrans implementuje interfejs webowy Google Translate; to inny pakiet i model uwierzytelniania niż oficjalny Google Cloud Translation SDK. Przed zastosowaniem konfiguracji proxy sprawdź, którego klienta aplikacja faktycznie importuje.

Powiązane artykuły