O Translator asíncrono de googletrans expón un único argumento proxy e pásao ao AsyncClient de HTTPX:

import asyncio
from googletrans import Translator

async def main():
    async with Translator(proxy='http://proxy.example:8080') as translator:
        translated = await translator.translate('Bonjour', dest='en')
        print(translated.text)

asyncio.run(main())

O contexto asíncrono pecha o cliente HTTP subxacente. Chamar translate sen agardar por el pertence a outra forma de API e non realiza esta operación asíncrona.

O URL do proxy pode indicar un oínte HTTP común aínda que o punto de tradución use HTTPS. Para unha proba permitida con texto non sensible, a lista de proxies HTTP fornece candidatos de puntos públicos. Cando se require unha conta de proxy, úsase a información de usuario codificada correctamente dese URL ou a configuración de proxy admitida por HTTPX.

Os exemplos antigos pasaban mapas proxies con obxectos internos httpcore.SyncHTTPProxy. Eses dependen de interfaces antigas de googletrans e httpcore. Non os combine con este construtor asíncrono público.

googletrans implementa unha interface web de Google Translate; é un paquete e un modelo de autenticación distintos do SDK oficial de Google Cloud Translation. Confirme que cliente importa realmente a aplicación antes de aplicar a súa configuración de proxy.

Artigos relacionados