googletrans'ın async Translator'ı tek bir proxy bağımsız değişkeni sunar ve bunu HTTPX'in AsyncClient'ına iletir:

import asyncio
from googletrans import Translator

async def main():
    async with Translator(proxy='http://proxy.example:8080') as translator:
        translated = await translator.translate('Bonjour', dest='en')
        print(translated.text)

asyncio.run(main())

Async bağlam, alttaki HTTP istemcisini kapatır. translate'i beklemeden çağırmak başka bir API biçimine aittir ve bu async işlemi gerçekleştirmez.

Çeviri uç noktası HTTPS kullansa da proxy URL'si sıradan bir HTTP dinleyicisini gösterebilir. Hassas olmayan metinle izin verilen bir test için HTTP proxy listesi genel uç nokta adayları sunar. Proxy hesabı gerektiğinde o URL'nin doğru kodlanmış kullanıcı bilgisi veya HTTPX'in desteklediği proxy yapılandırması kullanılır.

Eski örnekler proxies eşlemeleri aktarıyordu; bunların içinde iç httpcore.SyncHTTPProxy nesneleri vardı. Bunlar daha eski googletrans ve httpcore arayüzlerine bağlıdır. Onları bu genel async oluşturucuyla birleştirmeyin.

googletrans bir Google Translate web arayüzü uygular; resmi Google Cloud Translation SDK'sından farklı bir paket ve kimlik doğrulama modelidir. Proxy yapılandırmasını uygulamadan önce uygulamanın gerçekte hangi istemciyi içe aktardığını doğrulayın.

İlgili makaleler