Die bekende Windows-security-melding is 'n gebruikerskoppelvlak, nie 'n universele funksie om 'hierdie toepassing by die proxy aan te meld' nie.

CredUI-funksies kan geloofsbriewe-inligting by die gebruiker insamel. Jou netwerkklient moet steeds die proxy se uitdaging interpreteer en die rekening deur 'n meganisme wat dit ondersteun, verskaf.

Vir WinHTTP hoort verifikasiehanttering by die versoekvloei en sy gedokumenteerde API's. 'n 407-uitdaging verskil van 'n oorsprongbediener se 401, selfs al wys die toepassing vir albei 'n eenders lykende melding.

Bepaal op watter proxy die melding betrekking het, hanteer kansellasie, en beperk die teruggegewe geloofsbrief tot daardie doel. Moet nooit voorbeeldkode kopieer wat die wagwoord teken nadat die verifikasiebuffer oopgemaak is nie. Om te wys dat die dialoog teks teruggegee het, is nie 'n rede om daardie teks te druk nie.

Geïntegreerde verifikasie kan 'n ander geloofsbriefvoorstelling en prosesidentiteit behels. Moenie aanvaar elke metode kom neer op die invoeg van 'n gebruikersnaam en wagwoord in 'n proxy-URL nie.

Die nuttige grens is duidelik: die melding verkry gebruikersinvoer, die netwerk-API voer die verifikasie-uitruiling uit, en die proxy besluit of dit dit aanvaar.

Verwante artikels