Познатиот прозорец за безбедност на Windows е кориснички интерфејс, а не универзална функција „најави ја оваа апликација на проксито“.

Функциите CredUI можат да собираат податоци за акредитиви од корисникот. Вашиот мрежен клиент сепак мора да го протолкува предизвикот на проксито и да ја достави сметката преку механизам што го поддржува.

За WinHTTP, обработката на автентикацијата припаѓа на текот на барањето и неговите документирани API. Предизвикот 407 е различен од 401 на изворниот сервер, дури и кога апликацијата прикажува сличен прозорец за двете.

Одредете на кое прокси се однесува прозорецот, обработете го откажувањето и ограничете ги вратените акредитиви на таа цел. Никогаш не копирајте примерен код што ја логира лозинката по отпакувањето на баферот за автентикација. Демонстрирањето дека дијалогот вратил текст не е причина да се испечати тој текст.

Интегрираната автентикација може да вклучува различно претставување на акредитивите и различен идентитет на процесот. Не претпоставувајте дека секој метод се сведува на внесување корисничко име и лозинка во URL на проксито.

Корисната граница е јасна: прозорецот добива кориснички влез, мрежниот API ја извршува размената за автентикација, а проксито одлучува дали да ја прифати.

Поврзани статии