Znane okno zabezpieczeń systemu Windows to interfejs użytkownika, a nie uniwersalna funkcja „zaloguj tę aplikację do serwera proxy”.

Funkcje CredUI mogą zbierać dane poświadczeń od użytkownika. Twój klient sieciowy nadal musi zinterpretować wyzwanie serwera proxy i przekazać konto za pomocą mechanizmu, który obsługuje.

W WinHTTP obsługa uwierzytelniania należy do przepływu żądania i jego udokumentowanych interfejsów API. Wyzwanie 407 różni się od 401 serwera źródłowego, nawet jeśli aplikacja wyświetla podobne okno dla obu.

Ustal, którego serwera proxy dotyczy okno, obsłuż anulowanie i ogranicz zwrócone poświadczenie do tego celu. Nigdy nie kopiuj przykładowego kodu, który zapisuje hasło po rozpakowaniu bufora uwierzytelniania. Pokazanie, że okno zwróciło tekst, nie jest powodem do wydrukowania tego tekstu.

Uwierzytelnianie zintegrowane może obejmować inną reprezentację poświadczeń i inną tożsamość procesu. Nie zakładaj, że każda metoda sprowadza się do wstawienia nazwy użytkownika i hasła do adresu URL serwera proxy.

Użyteczna granica jest jasna: okno pobiera dane od użytkownika, interfejs API sieci wykonuje wymianę uwierzytelniania, a serwer proxy decyduje, czy ją przyjąć.

Powiązane artykuły