'n Alias wat slegs op die SSH-bediener gedefinieer is, kan deur sy dinamiese SOCKS-aanstuur werk as die toepassing die bestemming se naam stuur. As dit eers plaaslik oplos en 'n numeriese adres stuur, kry die bediener se hosts-kaart nooit die oorspronklike naam om op te los nie.

Gewone OpenSSH dinamiese aanstuur dra 'n domeinbestemming na die bedienerkant vir die uitwaartse verbinding. OpenSSH gebruik daar die stelsel se adresopsoek-API. Op 'n tipiese glibc Linux-gasheer beheer NSS die hosts-databasis en die opsoekorde, so 'n inskrywing in die hosts-lêer kan deelneem. Dit is nie 'n DNS-rekord wat na die skootrekenaar gekopieer is nie.

Hou die beoogde naam, soos preview.internal, in die webwerf-URL en kies die kliënt se SOCKS-modus vir afgeleë gasheername. Om die gasheernaam in die URL met 'n IP te vervang kan beide HTTP Host en TLS-identiteit verander; bereikbaarheid maak nie 'n sertifikaat geldig vir 'n ander naam nie.

As die alias steeds misluk, identifiseer die omgewing wat die afgeleë opsoek doen. 'n Houer, chroot of aparte diensinstansie gebruik dalk nie die hosts-lêer wat jy geredigeer het nie. Ander SOCKS-implementerings kan hul eie oplossers gebruik, so hierdie stelselopsoek-gedrag moet nie vir elke proxibediener aanvaar word nie.

Verwante artikels