የፕሮክሲ ምስክርነቶች በሁለተኛው የPowerShell ዝላይ ላይ

በአገልጋይ B ላይ በቀጥታ የሚሠራ የድረ-ገጽ ጥያቄ 407 ሊያገኝ ይችላል ተመሳሳዩ ትዕዛዝ በPowerShell remoting በኩል ሲሠራ። ከA ወደ B መግባት ያንን ማንነት ለB ቀጣይ የማረጋገጫ ልውውጥ በራስ-ሰር አይወክልም።

A → remoting session on B → HTTP proxy → website

ከሚደገፉ ንድፎች አንዱ የፕሮክሲ መለያውን በግልጽ መስጠት ነው ለውጭ ጥያቄው። አሁን ባለ PSSession እና በአግባቡ የተገኘ PSCredential ነገር አብሮ፦

Invoke-Command -Session $session -ArgumentList $proxyCredential -ScriptBlock {
    param([pscredential]$outboundProxyCredential)

    $requestOptions = @{
        Uri = 'https://api.example/'
        Proxy = 'http://proxy.example:8080'
        ProxyCredential = $outboundProxyCredential
    }
    Invoke-WebRequest @requestOptions
}

የምስክርነት ነገሩ ለፕሮክሲው የታሰበ መለያ ነው። ክፍለ-ጊዜው አሁንም የተለመደውን የremoting ማረጋገጫ ይጠቀማል፣ እና ማንኛውም የድረ-ገጽ መግቢያ የዚያ ድረ-ገጽ ጥያቄ አካል ሆኖ ይቆያል።

ይህ በመጀመሪያው መግቢያ ላይ በራስ-ሰር መወከልን ከመተማመን ያስወግዳል። ነገር ግን የርቀት አስተናጋጁ የቀረበውን የመለያ ቁሳቁስ እንደታሰበው የአስተዳደር ንድፍ አካል አድርጎ እንዲይዝ ይጠይቃል። ሌሎች አርክቴክቸሮች፣ እንደ የተያዘ RunAs መጨረሻ ነጥብ ወይም የተገደበ የአገልግሎት መዳረሻ፣ የራሳቸው የማዋቀሪያ መስፈርቶች አሏቸው።

ነባሪ የፕሮክሲ ምስክርነቶች የተሳሳተ ግምት ከሆኑ፣ የርቀት ትዕዛዙ የሚሠራበትን መለያ እና ፕሮክሲው የሚጠይቀውን ማረጋገጫ ይመዝግቡ። ረዘም ያለ የድረ-ገጽ ጥያቄ ጊዜ የጎደለውን ምስክርነት ሊያቀርብ አይችልም።

በNew-PSSessionOption ላይ ያሉ የፕሮክሲ አማራጮች የremoting ግንኙነቱን በራሱ ይመለከታሉ። B ወደ ውጭ የሚያደርገው የድረ-ገጽ ግንኙነት ፕሮክሲውን የሚፈልግ ከሆነ Invoke-WebRequest ን በርቀት ስክሪፕት ብሎክ ውስጥ ያዋቅሩ።