Proxy-Authentifizéierungsdonnéeën um zweete PowerShell-Hop

Gitt de virgesiichte Proxykont un Invoke-WebRequest op deem remote Server, amplaz unzehuelen, datt de Remoting-Login delegéiert gëtt.

Eng Webufro, déi um Server B interaktiv funktionéiert, kann 407 kréien, wann dee selwechte Befehl do iwwer PowerShell-Remoting ausgefouert gëtt. De Login vum A op B delegéiert dës Identitéit net automatesch fir den nächsten Authentifizéierungsaustausch vum B.

A → remoting session on B → HTTP proxy → website

Eng ënnerstëtzt Approche ass de Proxykont explicit ze ginn fir d'ausgänglech Ufro. Mat enger bestehender PSSession an engem richteg beschafte PSCredential-Objet:

Invoke-Command -Session $session -ArgumentList $proxyCredential -ScriptBlock {
    param([pscredential]$outboundProxyCredential)

    $requestOptions = @{
        Uri = 'https://api.example/'
        Proxy = 'http://proxy.example:8080'
        ProxyCredential = $outboundProxyCredential
    }
    Invoke-WebRequest @requestOptions
}

Den Authentifizéierungsobjet ass fir de virgesiichte Kont vum Proxy. D'Sessioun benotzt nach ëmmer hir normal Remoting-Authentifizéierung, an all Websäit-Login bleift en Deel vun der Ufro op déi Säit.

Dëst vermeit sech op déi automatesch Delegatioun vum éischte Login ze verloossen. Et erfuerdert awer, datt de Remotehost dat geliwwert Kontmaterial als Deel vum virgesiichten Administratiounsdesign behandelt. Aner Architekturen, wéi en verwalteten RunAs-Endpunkt oder e limitéierten Zougrëff op de Service, hunn hir eege Konfiguratiounsfuerderungen.

Wann d'Standard-Proxy-Authentifizéierungsdonnéeën déi falsch Annahm waren, notéiert de Kont, ënner deem de Remote-Befehl leeft, an d'Authentifizéierung, déi de Proxy ufrot. Eng méi laang Zäitlimite fir d'Webufro kann feelend Authentifizéierungsdonnéeën net ubidden.

D'Proxyoptiounen um New-PSSessionOption betreffen d'Remoting-Verbindung selwer. Konfiguréiert Invoke-WebRequest am Remote-Skriptblock, wann et d'ausgänglech Webverbindung vum B ass, déi de Proxy brauch.

Ähnlech Artikelen