Proxy-innskrásetingar á øðrum PowerShell stigi

Lat tað ætlaða proxy-kontuna fylgja við Invoke-WebRequest á fjarskynvaranum í staðin fyri at halda, at remoting-innskrásetingin verður delegarað.

Ein netbeiðni, sum virkar interaktivt á skynvara B, kann fáa 407, tá sama skipan verður koyrd har gjøgnum PowerShell remoting. Innskráseting frá A til B delegarar ikki sjálvvirkandi hesa samleikan fyri næstu autentiseringarveksling B.

A → remoting session on B → HTTP proxy → website

Ein stuðlað uppgerð er at geva proxy-kontuna beinleiðis fyri útgangandi beiðnina. Við einari verandi PSSession og einum hóskandi fingnum PSCredential-objekti:

Invoke-Command -Session $session -ArgumentList $proxyCredential -ScriptBlock {
    param([pscredential]$outboundProxyCredential)

    $requestOptions = @{
        Uri = 'https://api.example/'
        Proxy = 'http://proxy.example:8080'
        ProxyCredential = $outboundProxyCredential
    }
    Invoke-WebRequest @requestOptions
}

Innskrásetingarobjektið er fyri tað ætlaðu kontuna hjá proxynum. Setan brúkar framvegis sína vanligu remoting-autentisering, og øll innskráseting á ein heimasíðu verður verandi partur av teirri beiðnini.

Hetta forðar fyri at líta á sjálvvirkandi delegatión av fyrstu innskrásetingini. Tað krevur tó, at fjarverturin viðgerðir tað veitta kontutilfarið sum part av tí ætlaðu fyrisitingaruppgerðini. Aðrar arkitekturir, so sum ein stýrdur RunAs-endapuntur ella avmarkað tænastuátak, hava sínar egnu uppsetingarkrøv.

Um vanligu proxy-innskrásetingarnar vóru skeiva haldningin, skráset kontuna, sum fjarskipanin verður koyrd undir, og ta autentisering, sum proxynið biður um. Ein longri tíðarfreist á netbeiðnini kann ikki veita manglandi innskrásetingar.

Proxy-valmøguleikarnir á New-PSSessionOption snúgva seg um sjálva remoting-sambandið. Set Invoke-WebRequest upp innan í fjarritblokkinum, tá tað er útgangandi netsamband B, sum tørvar proxynið.

Skyldar greinar