Η τελευταία γραμμή έχει σημασία: παράγετε τον πελάτη του συστήματος αρχείων από την ρυθμισμένη υπηρεσία αντί να ξεκινάτε άλλον προεπιλεγμένο builder:

var proxy = new ProxyOptions(
    ProxyOptions.Type.HTTP,
    new InetSocketAddress("proxy.example.net", 8080));

var http = new NettyAsyncHttpClientBuilder()
    .proxy(proxy)
    .build();

var credential = new ClientSecretCredentialBuilder()
    .tenantId(tenantId)
    .clientId(clientId)
    .clientSecret(clientSecret)
    .httpClient(http)
    .build();

var service = new DataLakeServiceClientBuilder()
    .endpoint(accountUrl)
    .credential(credential)
    .httpClient(http)
    .buildClient();

var filesystem = service.getFileSystemClient(fileSystemName);

Το service.getFileSystemClient(fileSystemName) μεταφέρει τον αγωγό HTTP του γονέα, το τελικό σημείο του λογαριασμού και την εφαρμοστέα διαμόρφωση αποθήκευσης στο παιδί.

Το παράδειγμα παρέχει το ίδιο http στον builder διαπιστευτηρίων, επειδή η απόκτηση token είναι άλλη διαδρομή αιτήματος. Ένας πελάτης συστήματος αρχείων που κατασκευάζεται χωριστά πρέπει επίσης να λάβει τη μεταφορά που προορίζεται· κανένας προηγούμενος builder δεν δημιουργεί καθολική προεπιλογή SDK.

Χρησιμοποιήστε το URL λογαριασμού, το όνομα του συστήματος αρχείων και τις τιμές ταυτότητας της εφαρμογής. Το ProxyOptions και οι τύποι μεταφοράς Netty προέρχονται από το Azure Core, ο builder διαπιστευτηρίων από το Azure Identity και ο builder υπηρεσίας από το Azure Storage Data Lake· το InetSocketAddress προέρχεται από το java.net.

Το accountUrl παραμένει το τελικό σημείο αποθήκευσης και το όνομα του συστήματος αρχείων επιλέγει το παιδί. Κανένα από τα δύο δεν είναι η διεύθυνση του proxy. Με δημόσια προσβάσιμο τελικό σημείο αποθήκευσης και άδεια χρήσης δημόσιου μεσάζοντα, επιλέξτε τον κεντρικό υπολογιστή και τη θύρα του ProxyOptions από τη λίστα proxy HTTP· κρατήστε τις ρυθμίσεις αποθήκευσης και ταυτότητας.

Σχετικά άρθρα