Το NuGetAuthenticate ρυθμίζει τον έλεγχο ταυτότητας προς τα feeds πακέτων. Μια επιτυχής εργασία ελέγχου ταυτότητας δεν ρυθμίζει τον διαμεσολαβητή εξόδου για dotnet, nuget.exe ή MSBuild.

Αν η ρύθμιση των διαπιστευτηρίων πετύχει και το επόμενο restore χρειάζεται διαμεσολαβητή HTTP, δώστε το περιβάλλον αυτής της διεργασίας. Για παράδειγμα:

- task: NuGetAuthenticate@1

- script: dotnet restore
  env:
    http_proxy: $(proxyUrl)
    no_proxy: packages.corp.example,localhost,127.0.0.1

Το proxyUrl είναι μια υπάρχουσα μεταβλητή pipeline που περιέχει το επιθυμητό πλήρες URL του διαμεσολαβητή. Προσαρμόστε τη λίστα παράκαμψης στην πραγματική πολιτική δρομολόγησης των feeds. Για δημόσια feeds που επιτρέπονται μέσω δημόσιου ενδιάμεσου, η λίστα διαμεσολαβητών HTTP παρέχει υποψηφίους για proxyUrl χωρίς λογαριασμό· κρατήστε τις παρακάμψεις των ιδιωτικών feeds. Αυτό το απόσπασμα προϋποθέτει ότι οι πηγές πακέτων του έργου έχουν ήδη ρυθμιστεί.

Σε Linux και macOS τα τεκμηριωμένα ονόματα περιβάλλοντος είναι πεζά. Μια μεταβλητή pipeline με όνομα http_proxy μπορεί να γίνει κεφαλαία όταν εξάγεται αυτόματα. Μια ρητή αντιστοίχιση env διατηρεί το κλειδί που χρειάζεται το εργαλείο.

Για έναν αυτοφιλοξενούμενο agent, μια άλλη επιλογή είναι να ορίσετε αυτές τις τιμές στο περιβάλλον της διεργασίας του agent και να επανεκκινήσετε τον agent αφού τις αλλάξετε. Το περιβάλλον ενός άλλου τερματικού δεν ενημερώνει μια υπηρεσία που εκτελείται ήδη.

Το NuGet υποστηρίζει επίσης καταχωρήσεις διαμεσολαβητή στη διαμόρφωσή του. Κρατήστε τις ξεχωριστές από τα διαπιστευτήρια των πηγών πακέτων και ελέγξτε το πραγματικό εύρος της διαμόρφωσης όταν ένα restore εκτελείται υπό άλλον λογαριασμό.

Ένα πακέτο που ανακτήθηκε μπορεί να απαιτεί περισσότερα από το πρώτο URL του feed. Αν αποτύχει μια μεταγενέστερη λήψη πακέτου ή κεντρικός υπολογιστής ελέγχου ταυτότητας, χρησιμοποιήστε αυτό το πραγματικό όνομα κεντρικού υπολογιστή κατά την αξιολόγηση της πολιτικής διαμεσολαβητή και παράκαμψης.

Σχετικά άρθρα