NuGetAuthenticate agordas aŭtentikigon al pakaĵfontoj. Sukcesa aŭtentikiga tasko ne agordas la eliran prokuron por dotnet, nuget.exe aŭ MSBuild.

Se la agordo de legitimiloj sukcesas kaj la sekva restore bezonas HTTP-prokuron, provizu la medion de tiu procezo. Ekzemple:

- task: NuGetAuthenticate@1

- script: dotnet restore
  env:
    http_proxy: $(proxyUrl)
    no_proxy: packages.corp.example,localhost,127.0.0.1

proxyUrl estas ekzistanta pipleja variablo, kiu enhavas la celatan plenan prokuran URL-on. Adaptu la preterpasan liston al la reala enkursiga politiko de la fontoj. Por publikaj fontoj permesitaj tra publika peranto, la listo de HTTP-prokuroj provizas kandidatojn por proxyUrl sen konto; konservu la preterpasojn de privataj fontoj. Ĉi tiu fragmento supozas, ke la pakaĵfontoj de la projekto jam estas agorditaj.

En Linux kaj macOS la dokumentitaj mediaj nomoj estas minusklaj. Pipleja variablo nomita http_proxy povas fariĝi majuskla kiam ĝi estas aŭtomate eksportita. Eksplicita surbildigo env konservas la ŝlosilon bezonatan de la ilo.

Por memgastigata agento, alia eblo estas agordi ĉi tiujn valorojn en la medio de la agenta procezo kaj restartigi tiun agenton post ŝanĝi ilin. La medio de alia terminalo ne ĝisdatigas jam kurantan servon.

NuGet ankaŭ subtenas prokurajn enskribojn en sia agordo. Tenu ilin aparte de la legitimiloj de pakaĵfontoj, kaj kontrolu la efektivan agordan amplekson kiam restore kuras sub alia konto.

Restarigita pakaĵo povas bezoni pli ol la unuan URL-on de la fonto. Se posta pakaĵelŝuto aŭ aŭtentikiga gastiganto malsukcesas, uzu tiun realan gastigantan nomon kiam vi taksas la prokuran kaj preterpasan politikon.

Rilataj artikoloj