Azure Pipelines: تنظیم محیط پروکسی برای NuGet Restore

مقادیر http_proxy و no_proxy را حتی وقتی NuGetAuthenticate اعتبارنامه‌های فید را تنظیم کرده است، در اختیار فرایند restore قرار دهید.

NuGetAuthenticate احراز هویت برای فیدهای بسته را تنظیم می‌کند. یک وظیفه احراز هویت موفق، پروکسی خروجی را برای dotnet، nuget.exe یا MSBuild تنظیم نمی‌کند.

اگر تنظیم اعتبارنامه‌ها موفق شود و restore بعدی به پروکسی HTTP نیاز داشته باشد، محیط همان فرایند را فراهم کنید. برای نمونه:

- task: NuGetAuthenticate@1

- script: dotnet restore
  env:
    http_proxy: $(proxyUrl)
    no_proxy: packages.corp.example,localhost,127.0.0.1

proxyUrl یک متغیر موجود خط لوله است که نشانی کامل و موردنظر پروکسی را در خود دارد. فهرست استثناها را با سیاست مسیریابی واقعی فیدها هماهنگ کنید. برای فیدهای عمومی که از طریق واسط عمومی مجاز هستند، فهرست پروکسی‌های HTTP گزینه‌هایی برای proxyUrl بدون حساب فراهم می‌کند؛ استثناهای فیدهای خصوصی را سر جای خود نگه دارید. این قطعه فرض می‌کند که منابع بسته پروژه از پیش تنظیم شده‌اند.

در Linux و macOS نام‌های مستند محیط با حروف کوچک هستند. متغیر خط لوله‌ای با نام http_proxy ممکن است هنگام صدور خودکار به حروف بزرگ تبدیل شود. نگاشت صریح env کلیدی را که ابزار لازم دارد حفظ می‌کند.

برای agent خودمیزبان، گزینه دیگر تنظیم این مقادیر در محیط فرایند agent و راه‌اندازی دوباره آن agent پس از تغییر است. محیط یک ترمینال دیگر سرویس در حال اجرا را به‌روزرسانی نمی‌کند.

NuGet نیز ورودی‌های پروکسی را در پیکربندی خود پشتیبانی می‌کند. آن‌ها را از اعتبارنامه‌های منبع بسته جدا نگه دارید و هنگامی که restore زیر حساب دیگری اجرا می‌شود، دامنه مؤثر پیکربندی را بررسی کنید.

بسته بازیابی‌شده ممکن است به بیش از نخستین نشانی فید نیاز داشته باشد. اگر دانلود بعدی بسته یا میزبان احراز هویت شکست خورد، هنگام ارزیابی سیاست پروکسی و استثناها از همان نام میزبان واقعی استفاده کنید.

مقالات مرتبط