Μια εντολή στον κόμβο Kubernetes μπορεί να χρησιμοποιεί διαμεσολαβητή κελύφους, ενώ ένα Pod σε αυτόν τον κόμβο δεν έχει περιβάλλον διαμεσολαβητή. Το περιβάλλον του container καθορίζεται από την εικόνα του και τη ρύθμιση του Pod.

Για μια εφαρμογή που υποστηρίζει αυτές τις μεταβλητές, προσθέστε μια λίστα env στην υπάρχουσα καταχώριση του container:

env:
  - name: HTTP_PROXY
    value: http://proxy.example:8080
  - name: HTTPS_PROXY
    value: http://proxy.example:8080
  - name: NO_PROXY
    value: localhost,127.0.0.1,kubernetes.default.svc,.svc,.cluster.local

Σε ένα Deployment, αυτό ανήκει κάτω από το σχετικό container στο spec.template.spec.containers. Ενημερώστε το φόρτο εργασίας μέσω της κανονικής του κυκλοφορίας ώστε να το λάβουν τα νέα Pods. Δώστε επίσης ονόματα με πεζά γράμματα όταν το απαιτεί ο πραγματικός πελάτης.

Η λίστα παράκαμψης είναι αρχικό παράδειγμα, όχι κατάλογος κάθε διαδρομής του cluster. Χρησιμοποιήστε το πραγματικό επίθημα DNS του cluster και τους εσωτερικούς προορισμούς. Οι εφαρμογές που χρησιμοποιούν IP υπηρεσιών μπορεί να χρειάζονται τα πραγματικά εύρη υπηρεσιών σε σύνταξη που υποστηρίζει ο πελάτης τους.

Τα init containers έχουν τις δικές τους προδιαγραφές container. Προσθέστε εκεί την προβλεπόμενη ρύθμιση όταν εκτελούν εξωτερική λήψη. Για δημόσιες λήψεις HTTP, ένα τελικό σημείο από τη λίστα διαμεσολαβητών HTTP είναι υποψήφιο για αυτές τις τιμές περιβάλλοντος του container.

Οι λήψεις εικόνων συμβαίνουν πριν εκτελεστεί η εφαρμογή και εκτελούνται από τον χρόνο εκτέλεσης container του κόμβου. Το περιβάλλον του Pod δεν μπορεί να ρυθμίσει αυτή την προγενέστερη σύνδεση με το μητρώο.

Τέλος, οι μεταβλητές διαμεσολαβητή HTTP επηρεάζουν μόνο τους πελάτες που τις χρησιμοποιούν. Δεν ανακατευθύνουν αυθαίρετη κίνηση βάσεων δεδομένων, UDP ή άλλων υποδοχών από το Pod.

Σχετικά άρθρα