تنظیم متغیرهای محیطی پروکسی در یک Pod کوبرنتیز

یک فرمان روی گره کوبرنتیز می‌تواند از پروکسی پوسته استفاده کند، در حالی که یک Pod روی همان گره هیچ محیط پروکسی ندارد. محیط کانتینر با تصویر و پیکربندی Pod آن تعیین می‌شود.

برای برنامه‌ای که از این متغیرها پشتیبانی می‌کند، یک فهرست env به مدخل کانتینر موجود آن اضافه کنید:

env:
  - name: HTTP_PROXY
    value: http://proxy.example:8080
  - name: HTTPS_PROXY
    value: http://proxy.example:8080
  - name: NO_PROXY
    value: localhost,127.0.0.1,kubernetes.default.svc,.svc,.cluster.local

در یک Deployment، این مورد زیر کانتینر مربوطه در spec.template.spec.containers قرار می‌گیرد. بار کاری را از طریق انتشار عادی آن به‌روزرسانی کنید تا Podهای جدید آن را دریافت کنند. در صورت نیاز مشتری واقعی، نام‌های حروف کوچک را نیز فراهم کنید.

فهرست عبور یک نمونه اولیه است، نه فهرستی از همه مسیرهای خوشه. از پسوند DNS واقعی خوشه و مقاصد داخلی استفاده کنید. برنامه‌هایی که از IP سرویس استفاده می‌کنند ممکن است به محدوده‌های واقعی سرویس در نحو مورد پشتیبانی مشتری خود نیاز داشته باشند.

کانتینرهای init مشخصات کانتینر خودشان را دارند. هنگامی که دانلود خارجی انجام می‌دهند، پیکربندی مورد نظر را همان‌جا اضافه کنید. برای دانلودهای عمومی HTTP، یک نقطه پایانی از فهرست پروکسی HTTP نامزد این مقادیر محیط کانتینر است.

کشیدن تصویر پیش از اجرای برنامه رخ می‌دهد و توسط زمان اجرای کانتینر گره انجام می‌شود. محیط Pod نمی‌تواند آن اتصال پیشین به رجیستری را پیکربندی کند.

در نهایت، متغیرهای پروکسی HTTP فقط بر مشتریانی اثر می‌گذارند که از آن‌ها استفاده می‌کنند. آن‌ها ترافیک دلخواه پایگاه داده، UDP یا سایر سوکت‌ها را از Pod تغییر مسیر نمی‌دهند.