Φίλτρα προορισμού Tinyproxy, ACL πελατών και θύρες CONNECT

Μια γραμμή Allow στο Tinyproxy απαντά ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει το proxy. Δεν σημαίνει ότι αυτοί οι πελάτες μπορούν να φτάσουν μόνο στον κεντρικό υπολογιστή που αναγράφεται εκεί. Το φιλτράρισμα προορισμού είναι ξεχωριστή ρύθμιση.

Για ένα proxy που προορίζεται να φτάνει σε μία συγκεκριμένη υπηρεσία, το φίλτρο μπορεί να λειτουργεί ως λίστα επιτρεπόμενων:

Filter "/etc/tinyproxy/allowed-hosts"
FilterDefaultDeny Yes
FilterURLs No

Στη συνέχεια το αρχείο περιέχει τα μοτίβα προορισμού που επιτρέπονται από τη σύνταξη φίλτρου που επιλέξατε. Κρατήστε ένα στενό μοτίβο ακριβούς κεντρικού υπολογιστή και ελέγξτε το ρυθμισμένο FilterType πριν επιλέξετε άγκυρες κανονικών εκφράσεων ή σύνταξη μπαλαντέρ. Ένα μοτίβο γραμμένο για μια λειτουργία μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο σε μια άλλη.

Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί έλεγχοι

• Οι κανόνες Allow/Deny πελατών περιορίζουν τους πελάτες προέλευσης.
• Το φιλτράρισμα προορισμού περιορίζει τον ζητούμενο κεντρικό υπολογιστή ή το URL.
• Το ConnectPort περιορίζει τις θύρες προορισμού CONNECT.

Το εγχειρίδιο του Tinyproxy τεκμηριώνει αυτά ξεχωριστά. Ένα φίλτρο προορισμού δεν προσθέτει έλεγχο ταυτότητας proxy και η άδεια θύρας δεν περιορίζει τα αιτήματα σε ένα όνομα κεντρικού υπολογιστή.

Για HTTPS μέσω κανονικής σήραγγας, εργαστείτε με τον κεντρικό υπολογιστή προορισμού. Η κρυπτογραφημένη διαδρομή αιτήματος δεν είναι διαθέσιμη ως συνηθισμένο κείμενο ορατό στο proxy, επομένως μια έκφραση διαδρομής που λειτουργεί για απλό HTTP δεν πρέπει να θεωρείται ότι εξετάζει διαδρομές σελίδων HTTPS.

Λάβετε επίσης υπόψη τις εξαρτήσεις του ιστότοπου. Μια σελίδα μπορεί να φορτώνει εικόνες ή να ταυτοποιείται μέσω άλλων κεντρικών υπολογιστών. Προσθέστε μόνο τους προορισμούς που πραγματικά χρειάζονται· η μετατροπή ενός κανόνα ακριβούς κεντρικού υπολογιστή σε ευρύ επίθημα για να διορθωθεί μία εικόνα που λείπει μπορεί να επιτρέψει πολύ περισσότερη κίνηση. Κρατήστε τη λίστα αρκετά κατανοητή ώστε κάθε επιτρεπόμενος προορισμός να έχει αιτία.