اگر CPAN تنظیم پروکسی را می‌پذیرد اما از مسیر دیگری دانلود می‌کند، خروجی تشخیصی دانلودگر انتخاب‌شده را بخوانید. CPAN.pm می‌تواند از ماژول‌های شبکه‌ای Perl استفاده کند یا کار را به برنامه‌ای بیرونی بسپارد.

پیکربندی تعاملی کنونی را بررسی کنید:

cpan> o conf http_proxy
cpan> o conf ftp_proxy
cpan> o conf no_proxy
cpan> o conf urllist

urllist آینه مقصد و طرح را انتخاب می‌کند، نه واسط را. پروکسی HTTP که منبعی FTP را می‌آورد همچنان شنونده HTTP می‌ماند؛ نام فیلد آن را به سرور FTP تبدیل نمی‌کند.

اگر انتقال curl را فراخوانی می‌کند، محیط به‌ارث‌رسیده آن فرزند را بررسی کنید. اجرای محدود چنین است:

http_proxy=http://proxy.example:8080 https_proxy=http://proxy.example:8080 cpan

برای دانلود از آینه‌های عمومی در شبکه‌ای که این مسیر را مجاز می‌داند، نمونه را با نامزد بی‌حساب از این فهرست جایگزین کنید: فهرست پروکسی HTTP. این نقطه پایانی HTTP را به CPAN و فرزندانش می‌دهد، مگر اینکه راه‌انداز دیگری محیط را تغییر دهد. Curl حرف کوچک http_proxy را می‌خواند؛ تنظیم مقصد HTTPS می‌تواند همان شنونده HTTP را نام ببرد.

اگر CPAN کتابخانه LWP را برمی‌گزیند، به‌جای آن از مقادیر پیکربندی‌شده و رفتار کلاینت آن پیروی کنید. نصب بودن curl ثابت نمی‌کند که CPAN از آن استفاده کرده است. پیش از شناسایی این انتخاب، از نصب ماژول‌ها یا ویرایش فایل‌های راه‌اندازی بپرهیزید.

تغییرات موردنظر CPAN را با o conf commit زیر حسابی که نصب را انجام می‌دهد ذخیره کنید و رازها را بیرون از نمونه‌های مشترک نگه دارید. این کلاینت تعاملی CPAN.pm است؛ cpanm می‌تواند دانلودگر و پیکربندی دیگری برگزیند حتی با همان آینه.

مقالات مرتبط