پروکسی رایگان یا VPN: کدام ترافیک تغییر می‌کند؟
تنظیمات پروکسی برنامه را با مسیریابی VPN و تونل‌های تفکیک‌شده مقایسه کنید، نه اینکه فرض کنید هر کدام تمام اتصال‌ها را تغییر می‌دهند.
IP پروکسی و VPN هر دو می‌توانند نشانی دیده‌شده توسط مقصد را تغییر دهند. تفاوت عملی در چگونگی رسیدن ترافیک به آن خروجی است. با پروکسی HTTP یا SOCKS، برنامه باید از پروتکل پروکسی استفاده کند. کلاینت VPN برای ترافیکی که حمل می‌کند، تونل و سیاست مسیریابی تنظیم می‌کند.
| پرسش | پروکسی HTTP یا SOCKS | VPN |
|---|---|---|
| چه چیزی تنظیم می‌کنید؟ | یک نقطهٔ پایانی و پروتکل در برنامهٔ سازگار. | اتصال VPN و مسیرهای آن. |
| کدام ترافیک تغییر می‌کند؟ | درخواست‌های تحت پوشش تنظیمات پروکسی آن برنامه. | ترافیک انتخاب‌شده توسط سیاست مسیریابی تونل. |
| آیا یک آزمون موفق مرورگر همهٔ برنامه‌ها را پوشش می‌دهد؟ | خیر. | خیر؛ مسیرها و استثناهای تنظیم‌شده را بررسی کنید. |
دامنه‌ای را انتخاب کنید که واقعاً نیاز دارید
برای یک درخواست خط فرمان یا کار جداگانهٔ مرورگر، تنظیم صریح پروکسی تشخیص مسیر مدنظر را آسان می‌کند. برنامه‌های دیگر می‌توانند مسیرهای فعلی خود را حفظ کنند. پیش از انتخاب ورودی از فهرست پروکسی رایگان، پشتیبانی پروتکل و قواعد دور زدن کلاینت را بررسی کنید.
اگر چند برنامه به مسیر شبکهٔ مشترک نیاز دارند، VPN ممکن است مناسب‌تر باشد. آن هم به تنظیم نیاز دارد. Windows، برای نمونه، حالت تونل اجباری و تفکیک‌شده را مستند کرده است. تونل تفکیک‌شده عمداً بخشی از ترافیک را بیرون VPN می‌گذارد؛ پس واژهٔ VPN به‌تنهایی پوشش کامل را ثابت نمی‌کند.
انتقال و اعتماد را جدا نگه دارید
اتصال معمولی پروکسی HTTP خودبه‌خود یک پیوند رمزگذاری‌شده به پروکسی نیست. ترافیک مقصد HTTPS همچنان می‌تواند داخل تونل CONNECT محافظت شود. در VPN هم حفاظت تونل و هم مسیریابی را بررسی کنید. اپراتور و شبکهٔ پس از تونل هنوز بخشی از تصمیم اعتمادند.
رایگان یک قیمت است، نه حالت مسیریابی یا ضمانت حریم خصوصی. برنامه‌ها و مقصدهای مدنظر را آزمایش کنید و اپراتور را جدا از فناوری بسنجید. هیچ گزینه‌ای موجب نمی‌شود حساب احراز هویت‌شده از شناسایی کاربرش دست بردارد.