اگر مقادیر فقط در پایانه‌های جدید GNOME برمی‌گردند، تولید محیط فرزند آن و همچنین راه‌اندازی Bash را بررسی کنید. یکپارچه‌سازی HTTP/HTTPS/FTP میزکار را به متغیرهای متناظر، SOCKS را به all_proxy و میزبان‌های نادیده‌گرفته‌شده را به no_proxy نگاشت می‌کند؛ مقادیر به‌ارث‌رسیده ورودی دیگری است.

برای یک سیاست تعاملی Bash که ورودی‌های نقطه پایانی را عمداً پاک می‌کند:

unset http_proxy https_proxy ftp_proxy all_proxy
unset HTTP_PROXY HTTPS_PROXY FTP_PROXY ALL_PROXY

این را پس از تخصیص‌های راه‌اندازی که آن‌ها را بازمی‌گردانند قرار دهید. بر فرزندان shell بعدی اثر می‌گذارد، نه بر فرمان‌های در حال اجرا.

برنامه‌های گرافیکی هنوز می‌توانند از پیکربندی میزکار استفاده کنند. گزینه‌های صریح فرمان و تنظیمات متعلق به کلاینت نیز جدا می‌مانند. پاک کردن این متغیرها یک سیاست انتخابی CLI است، نه تغییری در پروکسی ذخیره‌شده GNOME.

مقالات مرتبط