تنظیمات پروکسی RestSharp با RestClientOptions.Proxy

در API پیکربندی RestSharp v114.1، پروکسی شبکه صریح یک گزینه کلاینت است:

var options = new RestClientOptions("https://api.example.com")
{
    Proxy = new WebProxy("http://proxy.example:8080")
};
using var client = new RestClient(options);

این قطعه از RestSharp و System.Net استفاده می‌کند. نشانی پایه، API را نام می‌برد؛ نشانی WebProxy واسطه را نام می‌برد. در یک زمان اجرای پشتیبانی‌شده، یک آزمون مجاز API عمومی بدون احراز هویت پروکسی می‌تواند از یک نامزد از فهرست پروکسی HTTP برای آن واسطه استفاده کند. پیش از ساخت کلاینت، هر اعتبارنامه پروکسی لازم را روی همان WebProxy تنظیم کنید.

RestSharp گزینه‌های سازنده را به پیکربندی تغییرناپذیر تبدیل می‌کند. بررسی client.Options پشتیبانی می‌شود؛ تغییر پروکسی در آنجا پس از ساخت، الگوی راه‌اندازی نیست. کلاینت پیکربندی‌شده را برای کارش نگه دارید و وقتی برنامه به مسیر دیگری نیاز دارد، کلاینت پیکربندی‌شده دیگری بسازید.

اگر یک HttpClient موجود یا یک گرداننده پیام سفارشی فراهم می‌کنید، انتقال آن را خودتان پیکربندی کنید. RestSharp گرداننده‌ای را که مالکیتش بیرونی است از Proxy در گزینه‌ها بازنمی‌سازد. مسیری که به گزینه‌های بی‌استفاده اختصاص یافته نمی‌تواند اتصالی را که آن گرداننده باز کرده تغییر دهد.

گزینه مستند Proxy محدودیت‌های پلتفرمی دارد، از جمله کلاینت‌های مرورگر، iOS و tvOS. مثال را با زمان اجرای در حال استفاده تطبیق دهید. نمونه‌های قدیمی‌تر RestSharp که ویژگی تغییرپذیر client.Proxy را اختصاص می‌دهند به نسل دیگری از API تعلق دارند.