An der RestSharp v114.1-Konfiguratiouns-API ass en explizitten Netzwierkproxy eng Clientoptioun:

var options = new RestClientOptions("https://api.example.com")
{
    Proxy = new WebProxy("http://proxy.example:8080")
};
using var client = new RestClient(options);

Dëse Fragment benotzt RestSharp an System.Net. D'Basis-URL nennt d'API; d'WebProxy-Adress nennt den Intermédiaire. Op enger ënnerstëtzter Runtime kann en erlaabten ëffentlechen-API-Test ouni Proxy-Authentifikatioun en Kandidat aus der HTTP-Proxy-Lëscht fir deen Intermédiaire benotzen. Ier de Client gebaut gëtt, setzt all néideg Proxy-Accreditiouwen op dee WebProxy.

RestSharp verwandelt Konstruktoroptiounen an eng onverännerlech Konfiguratioun. D'Inspizéiere vun client.Options gëtt ënnerstëtzt; de Proxy do no dem Bau ze änneren ass net d'Setup-Muster. Haalt de konfiguréierte Client fir seng Aarbecht, a erstellt en anere konfiguréierte Client wann d'Applikatioun eng aner Route brauch.

Wann Dir en existéierenden HttpClient oder en ugepassten Noriichtehandler liwwert, konfiguréiert säin Transport selwer. RestSharp baut en extern gehalenen Handler net aus Proxy an den Optiounen nei op. Eng Route, déi onbenotzten Optiounen zougewisen ass, kann eng Verbindung, déi vun deem Handler opgemaach gouf, net änneren.

Déi dokumentéiert Proxy-Optioun huet Plattformgrenzen, dorënner Browser-, iOS- an tvOS-Cliente. Passt d'Beispill un d'Runtime un, déi benotzt gëtt. Méi al RestSharp-Beispiller, déi eng verännerlech client.Proxy-Eegeschaft zouweisen, gehéieren zu enger anerer API-Generatioun.

Ähnlech Artikelen