اگر کلاینتی خارجی به نشانی عمومی پروکسی برسد اما کلاینتی در LAN نتواند، دو مسیر را مقایسه کنید. ارسال ورودی و NAT هیرپین دو قابلیت جداگانه روتر هستند.

هیرپینینگ درخواست داخلی به نگاشت عمومی را به سرویس داخلی بازمی‌گرداند. بدون این مسیر، کلاینت‌های محلی می‌توانند به‌جای آن از نشانی LAN در دسترس میزبان پروکسی استفاده کنند. آن را مطابق سیاست رزرو/نشانی مورد نظر شبکه پایدار نگه دارید و بررسی کنید که شنونده آن را می‌پذیرد.

DNS تفکیک‌شده می‌تواند یک نام میزبان را حفظ کند و در عین حال نشانی‌های خصوصی و عمومی را در شبکه‌های مناسب برگرداند. این نام میزبان گواهی را نیز برای پروکسی TLS حفظ می‌کند.

تغییر IP عمومی موضوع دیگری است. رفع دسترسی داخلی، DNS خارجی یا نگاشت پورت عمومی آن را به‌روز نمی‌کند.

مقالات مرتبط