مقدار ProxyServer در Windows می‌تواند یک نقشه باشد
رشته‌های پروکسی Windows مخصوص پروتکل را بشناسید، به‌جای اینکه کل مقدار را به سازنده‌ای برای یک URI واحد بدهید.
اسکریپتی مقدار ProxyServer را از Windows Internet Settings می‌خواند و آن را به WebProxy.Address اختصاص می‌دهد. روی یک ماشین کار می‌کند و سپس روی ماشین دیگری که مقدارش این‌گونه است شکست می‌خورد:
http=proxy-a.example:8080;https=proxy-b.example:8080این یک رشته پیکربندی مخصوص پروتکل است، نه یک URI پروکسی. دادن کل مقدار به سازنده‌ای که یک آدرس واحد انتظار دارد، معنای ورودی را تغییر می‌دهد.
| ورودی | پروکسی را برای این انتخاب می‌کند |
|---|---|
| http=... | درخواست‌های مقصد HTTP |
| https=... | درخواست‌های مقصد HTTPS |
کلید https به‌خودی‌خود به این معنا نیست که اتصال به آن پروکسی از TLS استفاده می‌کند. یک پروکسی HTTP معمولی می‌تواند مقصد HTTPS را از طریق CONNECT حمل کند.
رابط پروکسی سیستمی پشتیبانی‌شده را برای مقصد واقعی، جایی که کلاینت آن را فراهم می‌کند، ترجیح دهید. رشته‌های پروکسی دستی، قواعد عبور، نشانی‌های پیکربندی خودکار و کشف خودکار بخش‌های متفاوتی از پیکربندی هستند. خواندن یک مقدار رجیستری نمی‌تواند همه آن‌ها را بازتولید کند. اگر نقشه ذخیره‌شده را بررسی کنید، ProxyEnable و AutoConfigURL را کنار ProxyServer بخوانید.
اگر یک یکپارچه‌سازی باید یک نگاشت دستی را تجزیه کند، از قالب مستندش پیروی کنید، پیوند پروتکل را حفظ کنید و برای هر مقدار انتخاب‌شده از یک تجزیه‌کننده واقعی URI یا نقطه پایانی استفاده کنید. تقسیم هر دونقطه IPv6 را خراب می‌کند؛ انتخاب اولین ورودی تمایز بالا را از دست می‌دهد.
این را در بافت حساب مناسب نگه دارید. تنظیمات کاربر تعاملی به‌طور خودکار تنظیمات سرویسی نیست که تحت هویت دیگری اجرا می‌شود.