Skrypt odczytuje ProxyServer z Windows Internet Settings i przypisuje go do WebProxy.Address. Działa na jednej maszynie, a potem zawodzi na innej, której wartość wygląda tak:

http=proxy-a.example:8080;https=proxy-b.example:8080

To ciąg konfiguracji specyficzny dla protokołu, a nie jeden URI proxy. Przekazanie całej wartości do konstruktora oczekującego jednego adresu zmienia znaczenie danych wejściowych.

WpisWybiera proxy dla
http=...Żądania docelowe HTTP
https=...Żądania docelowe HTTPS

Klucz https sam w sobie nie oznacza, że połączenie z tym proxy używa TLS. Zwykłe proxy HTTP może przenosić cel HTTPS przez CONNECT.

Preferuj obsługiwany interfejs proxy systemu dla rzeczywistego celu, gdy klient go udostępnia. Ręczne ciągi proxy, reguły obejścia, adresy URL automatycznej konfiguracji i automatyczne wykrywanie to różne części konfiguracji. Odczyt jednej wartości rejestru nie odwzoruje ich wszystkich. Jeśli sprawdzisz zapisaną mapę, odczytaj ProxyEnable i AutoConfigURL obok ProxyServer.

Jeśli integracja musi analizować ręczne mapowanie, postępuj zgodnie z jego udokumentowanym formatem, zachowaj powiązanie protokołu i używaj prawdziwego analizatora URI lub punktu końcowego dla każdej wybranej wartości. Dzielenie każdego dwukropka psuje IPv6; wybór pierwszego wpisu traci powyższe rozróżnienie.

Trzymaj to w odpowiednim kontekście konta. Ustawienia użytkownika interaktywnego nie są automatycznie ustawieniami usługi działającej pod inną tożsamością.

Powiązane artykuły